Πως ο Τατσόπουλος αλλάζει τον πολιτικό χάρτη της χώρας

Βάση απογραφής 2011 στην πρωτεύουσα κατοικεί το 28,3% της Ελληνικής επικράτειας.
Τώρα αν αληθεύει ότι ο Τατσόπουλος πήδηξε την μισή Αθήνα τότε κατά πρώτον εξηγείται το 22,3% του ΣΥΡΙΖΑ και κατά δεύτερον 5% των Αθηναίων φαίνεται ότι δεν εκτιμούν και τόσο ένα καλό γαμισάκι (το οποίο εξηγεί και την αύξηση των ποσοστών της Χ.Α.)

Η Ιστορία του άστεγου επαίτη με το όνομα Ματθαίος...

Η ιστορία του Ματθαίου
Πριν 2 εβδομάδες γνώρισα έναν άστεγο που ζητιάνευε έξω από μια εκκλησία στην Κηφισιά. Τον έλεγαν Ματθαίο, και η φυσιογνωμία του μου φάνηκε γνωστή... Τον ρώτησα την ιστορία του και πως κατέληξε στην ζητιανιά.
Ήταν τελικά παλιός πελάτης μου. Μαγαζάτορας εγκαταστάτης θερμο-υδραυλικός με μαγαζί στο Παγκράτι. Μου έδωσε και την σκισμένη κάρτα του. Χρεοκόπησε και η συνέχεια γνωστή.... κατέληξε να κοιμάται στην πλατεία Κουμουνδούρου.... με τους Αφγανούς...
Τον βρήκα σε τραγική κατάσταση. Άπλυτος. Με μούσι και μαλλί έως την πλάτη... βρόμαγε όπως βρομάει ο άνθρωπος που δεν έχει περάσει από μπάνιο για 3-4 μήνες....
Τον λυπήθηκα. Λόγω των προσωπικών μου βιωμάτων μπορώ να καταλάβω ακριβώς πως είναι να φθάνεις χαμηλά, και ξέρω ακριβώς πόσο πολύτιμο είναι να βρεθεί κάποιος να σου δώσει μια δεύτερη ευκαιρία.
Παρότι τα χρήματα δεν μου ήταν (και δεν μου είναι) καθόλου εύκολα δάνεισα επί τόπου 30 ευρώ στον Ματθαίο για να ξυριστεί, να κάνει ένα μπάνιο και να κουρευτεί.
Του έδωσα ραντεβού την επόμενη μέρα και του αγόρασα 2 σετ ρούχα και καινούργια εσώρουχα και παπούτσια.
Του παραχώρησα ένα ημιυπόγειο που έχω στο πατρικό μου σπίτι για να μείνει εκεί δωρεάν με μόνο αντίτιμο να βγάζει βόλτα το σκύλο μου.
Του αγόρασα και μονάδες για το καρτοκινητό του.
Μου ζήτησε να τον δανείσω και 30 ευρώ να έχει πάνω του μέχρι να ξεκινήσει η όλη διαδικασία. Του ζήτησα να μου γράψει το βιογραφικό του σε μια κόλλα χαρτί. Κάθισα το βράδυ και το πέρασα σε word.
Πήρα τηλέφωνο τον παιδικό φίλο μου Κώστα Τ. που είναι διευθυντής σε εργοστάσιο και του έστειλα το βιογραφικό του Ματθαίου. Ο Κώστας προθυμοποιήθηκε να τον δει σε 3 μέρες και να του προσφέρει δουλειά στο εργοστάσιο με μέσο μισθό 1000 ευρώ τον μήνα καθαρά.
Την άλλη μέρα το ανακοίνωσα στον Ματθαίο όλος χαρά! Έχω δουλέψει εργάτης τα καλοκαίρια όταν ήμουν μικρός και ξέρω ότι είναι μια δουλειά που αν την κάνει φιλότιμα μπορεί να σε στηρίξει να πατήσεις στα πόδια σου. Ακόμα θυμάμαι πως είναι να παίρνεις το εργατικό λεωφορείο το πρωί και να πιάνεις δουλειά στις 07¨00 κάθε μέρα, και πόσο ωραία είναι να παίρνεις το βδομαδιάτικο στο χέρι και να ξέρεις ότι τα χρήματα τα ΚΕΡΔΙΣΕΣ εσύ!
Είχα σώσει μια ζωή. Ήμουν περήφανος.
Φεύγοντας ο Ματθαίος μου ζήτησε 300 ευρώ για να ξεχρεώσει έναν φίλο του που το όφειλε λεφτά και είχε γυναίκα έγκυο.
Δεν είχα τόσα χρήματα ούτε στον τραπεζικό μου λογαριασμό, και έτσι του έδωσα 30 ευρώ να περάσει το Σαββατοκύριακο.
Δεν τον ξαναείδα ποτέ....
Δεν μου ξανά απάντησε το τηλέφωνο....
Δεν πειράζει....
Φαίνεται αυτός δεν ήταν φτιαγμένος για εργάτης....

Αθ. Παπανδρόπουλος: Η μεγάλη απάτη

Η ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΑΤΗ

του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου

Στον ελληνικό δημόσιο τομέα απασχολούνται αμέσως και εμμέσως περί τα 1.110.000 άτομα. Ο αριθμός αυτός υποδηλώνει ότι, με μέσον όρο 3,5 άτομα ανά ελληνικό νοικοκυριό, 3.885.000 Έλληνες εξαρτώνται από το κράτος, τόσον επαγγελματικά όσο, κατ’ επέκταση, και οικονομικά. Πρόκειται για το 35% του ελληνικού πληθυσμού, ποσοστό που είναι και το υψηλότερο στην Ευρώπη –το οποίο και υπερτριπλασιάστηκε από το 1981 έως σήμερα.
Τούτο σημαίνει ότι, πρωτίστως το ΠΑΣΟΚ και δευτερευόντως η ΝΔ, μέσα σε τριάντα χρόνια δημιούργησαν έναν κρατικοδίαιτο πληθυσμό τον οποίο τροφοδοτούσαν με δανεικά και που σήμερα αποτελεί για την χώρα και το μέλλον των παιδιών της ένα πολυπλόκαμο και κυριολεκτικά αδίστακτο τέρας. Πρόκειται για μία ακίνητη και σε μεγάλο βαθμό διεφθαρμένη γραφειοκρατία ολοκληρωτικού τύπου, η οποία όχι μόνον είναι αδιάβροχη σε αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, αλλά και εξαιρετικά επιθετική κάθε φορά που κρίνει ότι διακυβεύονται τα προνόμιά της. Αυτή η γραφειοκρατία, με ηγέτες δήθεν συνδικαλιστές, όχι μόνον παρεμπόδισε και ακύρωσε τις περισσότερες προσπάθειες παραγωγικής βελτιώσεως και εξελίξεως της οικονομίας, αλά επεδόθη και σε μία πρωτοφανή κατασπατάληση δημοσίου πλούτου, εμποδίζοντας κάθε πρωτοβουλία εξορθολογισμού του Δημοσίου.
Από ποσοτικής πλευράς, την περίοδο 1984-2009 έχουμε καταγράψει ακυρώσεις 1.260 επενδυτικών σχεδίων, συνολικής αξίας 21 δισεκατ. δολλαρίων περίπου, μέσω των οποίων θα είχαν δημιουργηθεί και 100.000 θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως (ΟΟΣΑ), αυτή η πληθωρική γραφειοκρατία απορροφούσε 7% παραπάνω από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) της χώρας μας σε σύγκριση με άλλες χώρες μέλη του Οργανισμού –ποσοστό που σωρευτικά αντιστοιχεί σε 220 δισεκατ. ευρώ για την περίοδο 1982-2009. Αν στο ποσό αυτό προστεθούν εκβιαστικές απεργίες, κλοπές, σπατάλες, καταχρήσεις και άλλα τινα, τότε μπορούμε άνετα να μιλήσουμε για μία «μεγάλη ληστεία», ύψους 500 δισεκατ. ευρώ, ήτοι δύο φορές το σημερινό ΑΕΠ της χώρας.
Με το ξέσπασμα της κρίσεως, η ελληνική γραφειοκρατία είδε να περιορίζονται αμοιβές και συντάξεις των μελών της, πλην όμως ουδείς δημόσιος υπάλληλος απελύθη. Αντιθέτως, σημαντικό μέρος από τις δανειακές ενέσεις που δέχεται η χώρα απορροφάται από την γραφειοκρατία, η οποία δεν διστάζει να απεργεί για ψύλλου πήδημα εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας.
Στην αντίπερα όχθη, ο ιδιωτικός τομέας της εργασίας και των επιχειρήσεων πληρώνει βαρύτατο τίμημα στον βωμό της κρίσεως. Τα δύο τελευταία χρόνια, βοηθούντων και των «ομάδων εφόδου» της κομμουνιστικής αριστεράς, πάνω από 700.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα είναι άνευ εργασίας και περί τις 200.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν κλείσει. Από την άλλη, υγιείς ιδιωτικές επιχειρήσεις κλονίζονται και η πρώτη βιομηχανία της χώρας, ο τουρισμός, παραπαίει. Εν ολίγοις, η ιδιωτική οικονομία απειλείται και αυτή με κατάρρευση και το μέλλον της κυριολεκτικά κρέμεται από μία κλωστή.
Όλα αυτά αποτελούν βούτυρο στην φρυγανιά αδίστακτων πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες, μέσα από την αντιμνημονιακή ρητορική τους, επιχειρούν μία μεγάλη απάτη. Ερήμην της πραγματικότητος, προσπαθούν να προσεταιρισθούν τους εγκάθετους του πελατειακού πολιτικού συστήματος, ήτοι τους βολεμένους του δημοσίου τομέα –που στην ουσία είναι και η πηγή της κρίσεως δημοσίου χρέους που πλήττει την Ελλάδα. Χωρίς ίχνος αιδούς, τούς υπόσχονται «μαγικές λύσεις», που είναι το ισοδύναμο τού «λεφτά υπάρχουν» του κ.Γιώργου Α. Παπανδρέου. Προτείνουν αναδιαπραγματεύσεις του μνημονίου και άλλα παρόμοια, χωρίς να εξηγούν πού θα βρεθούν τα χρήματα για να χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα του Δημοσίου –τα οποία, βέβαια, θα πάρουν την ανηφόρα αν αντιστραφούν οι πολιτικές του μνημονίου. Αποκρύπτουν, επίσης, το γεγονός ότι ήδη, λόγω της ακυβερνησίας, τα ελλείμματα αυτά μεγαλώνουν, με δεδομένες τις καθυστερήσεις στην είσπραξη φορολογικών εσόδων και το πάγωμα των αποκρατικοποιήσεων.
Οι νέοι αυτοί πολιτικοί αγύρτες κάνουν πως δεν βλέπουν την φυγή των καταθέσεων από τις τράπεζες και προσποιούνται πως δεν γνωρίζουν ότι καμμία ανάπτυξη δεν θα μπορέσει να υπάρξει στην Ελλάδα με χρεοκοπημένο τον τραπεζικό τομέα –ο οποίος μόνον αν αρχίσουν να επανακάμπτουν οι καταθέσεις θα μπορέσει να σταθεί στα πόδια του και να παίξει αναπτυξιακό ρόλο. Ας σημειωθεί δε ότι τα 18 δισεκατ. ευρώ κεφάλαια που δίδονται στις τράπεζες προέρχονται από την περίφημη δανειακή σύμβαση που ορισμένοι θέλουν να επαναδιαπραγματευθούν, ενώ ταυτοχρόνως μάς λένε ότι λεφτά υπάρχουν για ανάπτυξη της οικονομίας ακόμη και αν καταγγείλουμε το μνημόνιο. Πρόκειται για ψεύδος ολκής, το οποίο στις σημερινές συνθήκες προσλαμβάνει εγκληματικό χαρακτήρα. Η χώρα αντιμετωπίζει κολοσσιαίο πρόβλημα ρευστότητας και αν οι καταθέσεις στις τράπεζες πέσουν κάτω από τα 150 δισεκατ. ευρώ, την στιγμή που οι οφειλές προς αυτές ξεπερνούν τα 250 δισεκατ. ευρώ, η κατάσταση θα γίνει μη αναστρέψιμη.
Ποιος θα καταβάλει, τότε, το κόστος της μεγάλης πολιτικής απάτης;

Γέρων Παίσιος ο Αγειορίτης: Ο Γιωργάκης από το Θιβέτ

Απόσπασμα από το βιβλίο
Γέρων Παίσιος ο Αγειορίτης - Ο Ασυρματιστής του Στρατού και του Θεού.
εκδ. Γενικό Επιτελείο Στρατού

Ο Γιωργάκης από το Θιβέτ
-------------------------
Ἦρθε στό Ἅγιον Ὄρος καί γύριζε στά μοναστήρια ἕνας νέος ἡλικίας 16-17 χρόνων, ὁ Γιωργάκης. Ἀπό ἡλικίας τριῶν ἐτῶν οἱ γονεῖς του τόν ἔβαλαν σε βουδιστικό μοναστήρι στο Θιβέτ. Προχώρησε πολύ στη γιόγκα, ἔγινε τέλειος μάγος, μποροῦσε νά καλεῖ ὅποιον ἤθελε. Εἶχε μαύρη ζώνη καί ἤξερε τέλεια καράτε. Μέ τήν δύναμη τοῦ σατανᾶ ἔκανε ἐπιδείξεις πού προξενοῦσαν ἐντύπωση. Χτυποῦσε μέ τό χέρι του μεγάλες πέτρες καί ἔσπαζαν σάν καρύδια. Μποροῦσε νά διαβάζει κλειστά βιβλία. Ἔσπαζε στήν παλάμη του φουντούκια, ἔπεφταν κάτω τά τσόφλια καί οἱ καρποί ἔμεναν κολλημένοι στό χέρι του. Κάποιοι μοναχοί ἔφεραν τόν Γιωργάκη στόν Γέροντα Παΐσιο γιά νά τόν βοηθήσει. Ρώτησε τόν Γέροντα, τι δυνάμεις εἶχε καί τί μποροῦσε νά κάνει. Ἀπάντησε ὅτι ὁ ἴδιος δέν ἔχει καμιά δύναμη καί ὅτι ὅλη ἡ δύναμη εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Γιωργάκης θέλοντας νά ἐπιδείξει τήν δύναμή του συγκέντρωσε τό βλέμμα του σέ μία μεγάλη πέτρα πού ἦταν σέ ἀπόσταση καί ἡ πέτρα ἔγινε θρύψαλα. Τότε ὁ Γέροντας σταύρωσε μία μικρή πέτρα καί τοῦ εἶπε νά τήν σπάσει καί αὐτή. Αὐτός συγκεντρώθηκε, ἔκανε τά μαγικά του, ἀλλά δέν κατάφερε νά τήν σπάσει. Τότε ἄρχισε νά τρέμει καί οἱ σατανικές δυνάμεις, πού νόμιζε ὅτι ἔλεγχε, μή μπορώντας νά σπάσουν τήν πέτρα στράφηκαν ἐναντίον του καί τόν ἐκσφενδόνισαν στήν ἀλλη ὄχθη τοῦ ρέματος. Ὁ Γέροντας τόν μάζεψε σέ ἄθλια κατάσταση. Ἄλλη φορά, διηγήθηκε ὁ Γέροντας, «ἐνῶ συζητούσαμε, ξαφνικά σηκώθηκε, μοῦ ἔπιασε τά χέρια καί μοῦ τά γύρισε πρός τά πίσω». «Ἄν μπορεῖ ἄς ἔρθει νά σέ ἐλευθερώσει ὁ Χατζηφεντῆς» μοῦ εἶπε. «Τό αἰσθάνθηκα σάν βλασφημία. Κούνησα λίγο τά χέρια μου καί τινάχθηκε πέρα. Μετά σάν ἀντίδραση πήδησε ψηλά καί πῆγε νά μέ χτυπήσει μέ τό πόδι του, ἀλλά τό πόδι του σταμάτησε κοντά στό πρόσωπο μου, σάν νά βρῆκε ἕνα ἀόρατο ἐμπόδιο! Μέ φύλαξε ὁ Θεός. Τή νύχτα τόν κράτησα καί κοιμήθηκε στό κελί μου. Οἱ δαίμονες τόν ἔσυραν μέχρι κάτω στό λάκκο καί τόν ἔδειραν γιά τήν ἀποτυχία του. Τό πρωί σέ κακή κατάσταση, τραυματισμένος, γεμᾶτος ἀγκάθια καί χώματα, ὡμολογοῦσε: «Μέ ἔδειρε ὁ σατανάς, γιατί δέν μπόρεσα νά σέ νικήσω».
Ἔπεισε τόν Γιωργάκη νά τοῦ φέρει τά μαγικά βιβλία καί τά ἔκαψε. Ὁ Γέροντας τόν κράτησε λίγο κοντά του καί τόν βοήθησε…Ὁ Γέροντας χρησιμοποιοῦσε τήν περίπτωση τοῦ Γιωργάκη γιά νά ἀποδείξει πόσο μεγάλη εἶναι ἡ πλάνη αὐτῶν πού νομίζουν ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ἴδιες, ὅλες τόν ἴδιο Θεό πιστεύουν καί ὄτι δέν διαφέρουν οἱ Θιβετιανοί μοναχοί ἀπό τούς Ὀρθοδόξους.
--------------

Διαβάστε και το υπόλοιπο! αξίζει και είναι δωρεάν!

http://www.scribd.com/doc/31115834/paisios

Επιστολή στην κόρη που ξενιτεύτηκε...

Κόρη μου πολυαγαπημένη,
Είχες την τύχη να γεννηθείς στην μια και μοναδική Ελλάδα, και την ατυχία να γεννηθείς σε λάθος στιγμή. Εμείς οι παλιοί ζήσαμε την μοναδική Ελλάδα, αλλά δεν μας άρεσε και θέλαμε να την αλλάξουμε, χωρίς να μπορεί να φανταστεί κανείς τί μας περίμενε.
Η Μεγάλη Αλλαγή συνέβαινε όταν γεννιόσουν εσύ. Τότε άλλαζε η πολιτική τάξη, και γινόταν το πρώτο βήμα από τον καταραμένο Καπιταλισμό στον ευλογημένο (Ανύπαρκτο) Σοσιαλισμό. Ανακαλύψαμε έκτοτε ότι αυτό που πετύχαμε ήταν να απαλλαγούμε από πολιτικούς που μπορεί να ήσαν και λίγο καθάρματα, και να αποκτήσουμε καθάρματα που μπορεί να είναι και λίγο πολιτικοί.

Θα ρωτήσεις τώρα, μα αυτή είναι η διαφορά του Καπιταλισμού από τον Σοσιαλισμό; Και θα σου πω μην κολλάς στα ονόματα. Στην Ελλάδα τού Ανύπαρκτου οι λέξεις δεν κρύβουν νοήματα, αλλά είναι συνθήματα για την εξαπάτηση του λαού. Ο συνταγματολόγος καθηγητής Δημ. Τσάτσος αναφερόμενος σε αυτό ακριβώς το ζήτημα, έχει πει ότι: Ο πολιτικός λόγος γίνεται, όσο πάει και περισσότερο, σκόπιμη, μεθοδευμένη λεκτική οργάνωση της ανακρίβειας. Έτσι, η ανακρίβεια από αδυναμία έγινε δύναμη και η κοινή γνώμη έγινε αντικείμενο χειρισμών. Η λέξη Σοσιαλισμός στην Ελλάδα, περιέχει ένα συνονθύλευμα από λύματα και απόβλητα τής σοβιετικής παρακμής που ζουν το αμερικάνικο όνειρο στην Ελλάδα.
Η πρώτη συνέπεια αυτών ήταν ότι οι Έλληνες γίναμε μειονότητα στην πατρίδα μας. Η μειονότητα τών ιθαγενών που παράγουν έσοδα. Οι υπόλοιποι είναι πάσης φύσεως προνομιούχοι που μπουκώνονται με προνόμια για την διαιώνιση τού κομματισμού και τής εργολαβο-κρατίας. Από την μειονότητα το κόμμα παίρνει λεφτά, για να πληρώνει τους προνομιούχους που φέρνουν ψήφους (αυτό άλλωστε ακριβώς σημαίνει και η φράση «Ισοδύναμα Μέτρα»).
Οι άνθρωποι χωρίζονται σε δυο κατηγορίες: στους εργατικούς και στους ακαμάτηδες. Οι εργατικοί είναι είτε δημιουργικοί είτε παραγωγικοί, είτε και τα δυο μαζί. Οι ακαμάτηδες είναι είτε κλασικοί τεμπέληδες, είτε παρακρατικά παράσιτα, δηλαδή κλέφτες, τρωκτικά, αρπακτικά, βδέλλες, που ζουν εις βάρος τών παραγωγικών.
Εσύ είσαι ένας άνθρωπος δημιουργικός και παραγωγικός. Ζεις σε ένα κράτος Καπιταλιστικό, ενώ εμείς ζούμε σε ένα πολιτικό έκτρωμα που αλλάζει ονόματα ανάλογα με την πολιτική μόδα. Ο Καπιταλισμός αποτελείται από ανθρώπους δημιουργικούς που εκμεταλλεύονται τους παραγωγικούς, άρα δεν είναι άγγελοι. Ενδιαφέρονται όμως να ζεις για να σε εκμεταλλεύονται. Ενώ το πολιτικό έκτρωμά μας, που δεν ξέρω το αυριανό του όνομα, σημαίνει παρακράτος που εκμεταλλεύεται τα πάντα, ως και τις επόμενες γενιές, και το μόνο για το οποίο ενδιαφέρεται είναι να σε κατασπαράξει, είτε ζωντανό, είτε πεθαμένο, είτε αγέννητο.
Στην πατρίδα μας δημιουργήθηκε μια καινούργια τάξη κακοποιών, οι Εγκληματίες Ειρήνης: Οι λαθρέμποροι ελπίδων που τα τελευταία τριάντα χρόνια κλέβουν τις ελπίδες από τα παιδιά, και τις κάνουν λεφτά για να δωροδοκήσουν τους χρήσιμους ηλίθιους με αργομισθίες (για να θυμηθούμε και λίγο τον Marx).
Εάν το παιδί σου είχε γεννηθεί στην Ελλάδα, θα ήταν ήδη χρεωμένο εφ’ όρου ζωής, και μάλιστα, θα του έλεγαν ότι γι’ αυτό φταίει η κυρία Μέρκελ.
Αφ’ ότου γεννήθηκες, οι Έλληνες πολιτικοί, καταφέρνουν μόνο τρία πράγματα, και τίποτα άλλο: το ένα είναι να υποσχεθούν ότι θα κάνουν πράματα και θάματα, το δεύτερο να σου πουν τί φταίει που αυτά δεν έγιναν, και το τρίτο να σε βάλουν να πληρώσεις και αυτόν που δεν τα έκανε, και αυτόν που υποτίθεται ότι φταίει. (Πιθανότητα να φταίνε οι χρήσιμοι ηλίθιοι δεν υπάρχει, διότι κανένας ηλίθιος δεν παραδέχεται τα λάθη του).
Και μη νομίσεις ότι μπορεί να αλλάξει κάτι. Αν η βιόσφαιρα εκλείψει από την Γή, οι τελευταίοι οργανισμοί που θα καταστραφούν θα είναι οι κατσαρίδες και το κομματικό παρακράτος μας.
Και αν με ρωτήσεις τί έχουν αυτά να κάνουν με την ανάρτησή σου, θα σου πω να το πάρεις απόφαση ότι τα περισσότερα σχόλια στις απόψεις σου θα είναι γραμμένα από μια στρατιά παρακρατικών μισθοφόρων, που αμείβονται με αργομισθίες, μαϊμού-υπερωρίες, επιδόματα, συντάξεις, ή εργολαβίες, και έχουν ως αποκλειστικό έργο τους την διασπορά παραπλανητικών πληροφοριών, Ακαμάτηδες δηλαδή, ευεργετημένοι σκανδαλωδώς από τον κομματισμό τής Κλεπτοκρατορίας, που απαντούν προβοκατόρικα σε ό,τι δεν συμφέρει το Σύστημα που τους τρέφει πλουσιοπάροχα εις βάρος μας.
Δεν έχει λοιπόν νόημα να παίρνεις τοις μετρητοίς τα σχόλιά τους, γιατί αυτοί είναι εκατοντάδες χιλιάδες, και αυτή είναι δουλειά τους. Ο σχολιαστής σου που λέει ότι έφυγες επειδή δεν έχεις το θάρρος να δώσεις την μάχη σου εδώ, σού ζητά να θυσιάσεις την ζωή σου για να διορθώσεις τις στραβωμάρες του. Εάν δεν είναι αθεράπευτα αφελής, τότε ανησυχεί ότι αν μεταναστεύουν τα παραγωγικά στοιχεία, τότε ποιος θα παράγει έσοδα για να απομυζούν τα παράσιτα; Απλά πράγματα αν θέλεις να διαβάζεις ανάμεσα στις γραμμές.
Υπάρχουν και οι αυτάρκεις στην άγνοιά τους, όπως η κυρία που λέει ότι ο φόρος ιδιοκατοίκησης θα αφαιρείται ως δαπάνη, και με αυτό το πλευρό να κοιμάται. Αυτό που λέει η καλή κυρία ισχύει μόνον για τα επαγγελματικά έξοδα, και μάλιστα όταν τηρούνται επίσημα φορολογικά στοιχεία με διπλογραφικό σύστημα. Αυτός που φορολογείται με συντελεστή, καθώς και ο μισθωτός και ο συνταξιούχος θα πληρώνει φόρο ιδιοκατοίκησης πέραν τού φόρου εισοδήματος, άσε που αν το σπίτι του είναι ακριβό πιθανόν να πληρώνει πέραν αυτών, και φόρο με βάση το τεκμήριο.
Μας λείπεις σπαρακτικά φως μου, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να έρθεις εδώ για να μάθουν τα παιδιά σου τί σημαίνει η αντικατάσταση των ονείρων με εφιάλτες.
Με όση αγάπη μπορεί να χωρέσει η καρδιά μου
Ο πατέρας σου
*--- από αντιγραφή ανώνυμου σχολείου σε blog

Τα σπάει η νέα αλυσίδα καταστημάτων!!!

Είναι μια καινούργια αλυσίδα καταστημάτων που ανοίγει παντού τον τελευταίο καιρό.... Δεν ξέρω τι πουλάει, αλλά ο τύπος τα σπάει.... χιλιάδες καταστήματα...... τύφλα να έχουν τα παγωμένα γιαούρτια!

US Army manual 1928: Definitions of Republic and Democracy

These succinct definitions of what is Democracy and what is a Republic was produced by the US Army in 1928,  These definitions have been quietly withdrawn since, soon after.

Democracy:
A government of the masses.
Authority derived through mass meeting or any other form of "direct" expression.
Results in mobocracy.
Attitude toward property is comunistic-negating property rights.
Attitude toward law is that the will of the majority shall regulate. whether it be based upon deliberation or governed by passion, prejudice, and impulse, without restraint or regard to consequences.
Results in demagogism license, agitation, discontent, anarchy.
Democracy is the "direct" rule of the people and has been repeatedly tried without success.
A certain Professor Alexander Fraser Tytler, nearly two centuries ago, had this to say about Democracy: " A Democracy cannot exist as a permanent form of Government. It can only exist until the voters discover they can vote themselves largess out of public treasury.  From that moment on the  majority always votes for the candidate promising the most benefits from the public treasury with the result that Democracy always collapses over a loose fiscal policy, always to be followed by a Dictatorship."
A democracy is majority rule and is destructive of liberty because there is no law to prevent the majority from trampling on individual rights. Whatever the majority says goes! A lynch mob is an example of pure democracy in action. There is only one dissenting vote, and that is cast by the person at the end of the rope.

Republic:

• Authority is derived through the election by the people of public officials best fitted to represent them.
• Attitude toward property is respect for laws and individual rights, and a sensible economic procedure.
• Attitude toward law is the administration of justice in accord with fixed principles and established evidence, with a strict regard to consequences.
• A greater number of citizens and extent of territory may be brought within its compass.
• Avoids the dangerous extreme of either tyranny or mobocracy. Results in statesmanship, liberty, reason, justice, contentment, and progress.

Is the "standard form" of government throughout the world.
A republic is a form of government under a constitution which provides for the election of:
an executive and a legislative body, who working together in a representative capacity, have all the power of appointment, all power of legislation all power to raise revenue and appropriate expenditures, and are required to create a judiciary to pass upon the justice and legality of their governmental acts and to recognize certain inherent individual rights.
Take away any one or more of those four elements and you are drifting into autocracy. Add one or more to those four elements and you are drifting into democracy.
Our Constitutional fathers, familiar with the strength and weakness of both autocracy and democracy, with fixed principles definitely in mind, defined a representative republican form of government. They "made a very marked distinction between a republic and a democracy and said repeatedly and emphatically that they had founded a republic."
A republic is a government of law under a Constitution. The Constitution holds the government in check and prevents the majority (acting through their government) from violating the rights of the individual. Under this system of government a lynch mob is illegal. The suspected criminal cannot be denied his right to a fair trial even if a majority of the citizenry demands otherwise.

The Difference between Democracy and Republic, in brief:

Democracy:
a: government by the people; especially : rule of the majority.
b: a government in which the supreme power is vested in the people and exercised by them directly or indirectly through a system of representation usually involving periodically held free elections.
Attitude toward law is that the will of the majority shall regulate, whether it be based upon deliberation or governed by passion, prejudice, and impulse, without restraint or regard to consequences

Republic
 a: a government having a chief of state who is not a monarch and who in modern times is usually a president  : a political unit (as a nation) having such a form of government.
b: a government in which supreme power resides in a body of citizens entitled to vote and is exercised by elected officers and representatives responsible to them and governing according to law.

Democracy and Republic are often taken as one of the same thing, but there is a fundamental difference.  Whilst in both cases the government is elected by the people, in Democracy the majority rules according to their whims, whilst in the Republic the Government rule according to law.  This law is framed in the Constitution to limit the power of Government and ensuring some rights and protection to Minorities and individuals.